XVIII NIEDZIELA ZWYKŁA – ROK B

W celu zrozumienia dzisiejszej Ewangelii, szczególnie dialogu Jezusa z tłumem, chciałbym zastanowić się na przyczyną tego, że człowiek robi cokolwiek. Chciałby zastanowić się na tym, jaka siła zmusza człowieka do robienia czegokolwiek.

Dlaczego człowiek pracuje? Dlaczego je? Dlaczego pije? Dlaczego je i pije nie tylko, to, co jest dobre dla jego zdrowia, ale także to, co mu szkodzi? Dlaczego człowiek kocha, dlaczego nienawidzi? Dlaczego pomaga jednym ludziom, a wykorzystuje innych?

Dlaczego modlisz się? Dlaczego uczestniczysz w tej Mszy, kiedy inni, w tym samym czasie bawią się lub odpoczywają?

Na tego typu pytania, każdy może odpowiedzieć w inny sposób. Każdy może nazwać w inny sposób siły, które nami kierują, które zmuszają na działania, jednak w istocie, istnieją tylko dwie takie siły. Jedną siłą jest pragnienie. Drugą siłą jest lęk.

Pragniemy to, co uważamy za potrzebne, co uważamy za dobre dla siebie.

Natomiast lękamy się tego, co uważamy za niebezpieczne, za coś, co może nam zaszkodzić, co jest złe dla nas.

Niewątpliwie także działanie zwierząt jest kierowane poprzez pragnienia oraz lęki, jednak istnieje bardzo duża różnica. Czytaj dalej XVIII NIEDZIELA ZWYKŁA – ROK B

sobota, 4 sierpnia 2018

“Herod bowiem kazał pochwycić Jana i związanego wrzucić do więzienia. Powodem była Herodiada, żona brata jego, Filipa. Jan bowiem upomniał go: «Nie wolno ci jej trzymać». Chętnie też byłby go zgładził, bał się jednak ludu, ponieważ miano go za proroka.” Mt14,3-5

Słowo Boże ukazuje drogę do życia wiecznego, ukazuje drogę prowadzącą do wiecznego szczęścia, którego każdy człowiek pragnie. Dlatego też można byłoby się spodziewać, że ludzie, którzy usłyszą to Słowo, przyjmą je z radością i wdzięcznością.

Jednak doświadczenie Jana Chrzciciela oraz doświadczenie wielu innych głosicieli Słowa Bożego, a przede wszystkim doświadczenie Jezusa Chrystusa, który jest nie tylko głosicielem Słowa Bożego, ale sam jest żywym Słowem Bożym, ukazuje, że wielu ludzi, którzy spotykają się ze Słowem Bożym, nie czują tego, że zostali obdarzeni wyjątkowym darem, ale raczej czują się jakoś zagrożeni przez to Słowo, czują, że to Słowo próbuje odebrać im to, co uważają za najcenniejsze w swoim życiu.

Ludzie ci ignorują Słowo Boże, a czasami nawet usiłują zamknąć usta głosicieli Słowa Bożego. Najprawdopodobniej czynią to w tym celu, aby w dalszym ciągu mogli spokojnie iść swoją drogą, do której są tak bardzo przyzwyczajeni, aby utrzymać swój dotychczasowy sposób życia i zaoszczędzić sobie trudów przemiany tego życia.

Jednak nawet, jeśli uda się im zaoszczędzić sobie cierpienia związanego z uznaniem własnego błędu oraz uda im się uniknąć cierpienia związanego z przemianą sposobu własnego życia to, niestety marnują szansę na osiągnięcie prawdziwego szczęścia i wybierają kroczenie drogą, która wiedzie w kierunku wiecznego cierpienia.

Módlmy się o łaskę zaufania do Boga, o łaskę cierpliwości i odwagi, abyśmy mogli spełnić misję głoszenia Słowa Bożego, pomimo doświadczanej obojętności, czy też różnych form sprzeciwu.

poniedziałek, 30 lipca 2018

„Inną przypowieść im przedłożył: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych jarzyn11 i staje się drzewem, tak że ptaki przylatują z powietrza i gnieżdżą się na jego gałęziach». Mt 13,31-32

Królestwo Boga, czyli dosłownie królowanie Boga, jest królowaniem miłości, dlatego też może wydawać się znacznie słabsze od każdej innej władzy, która zwykle opiera się na sile militarnej, ekonomicznej itp.

Jednak w rzeczywistości, pomimo tego, że moc Boga, może wydawać się czasami wręcz całkowicie bezsilna, jest najpotężniejszą mocą jaka istnieje.

Módlmy się o to, aby obietnica Jezusa, pełnej realizacji Królestwa Bożego stała się nadzieją dla coraz większej ilości ludzi, aby wzmocnieni tą nadzieją ludzie, szli wiernie za Jezusem, zostali przyjęci do Królestwa Bożego i mieli udział w miłości Boga przez całą wieczność.

XVII NIEDZIELA ZWYKŁA – ROK B (2)

„Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał. „ J6,11

Wszyscy wiemy, że Jezus miał moc uzdrowienia wszystkich chorób, dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam, że Jezus miał także moc nakarmienia, niewielką ilością pożywienia, wielkie tłumy ludzi.

Jeżeli Jezus ma taką siłę to, dlaczego na tym świecie jest tyle chorych i głodnych ludzi? Dlaczego Jezus nie uzdrowi i nie nakarmi wszystkich ludzi? Czytaj dalej XVII NIEDZIELA ZWYKŁA – ROK B (2)

sobota, 28 lipca 2018

„Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: “Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?”  Odpowiedział im: “Nieprzyjazny człowiek to sprawił””. Mt13,27-28

Poprzez przypowieść o chwaście, Jezus uczy nas podstawowej, a jednocześnie bardzo ważnej prawdy. Świat, który stworzył Bóg był dobry, nie było w nim żadnego zła. Zło, a wraz z nim cierpienie pojawiło się po tym, jak człowiek uległ pokusie szukania szczęścia poza Bogiem i źle użył wolną wolę, którą otrzymał od Boga.

Z przypowieści tej dowiadujemy się także, że zło będzie trwało, aż do końca świata, czyli innymi słowami, aż do końca będą ludzie, którzy będą źle używać wolnej woli.

Módlmy się o to, aby jak najwięcej ludzi, zaufało Bóg, który pragnie dla człowieka jedynie dobra, a poprzez życie zgodne z Jego wolą, przygotowali swoje serca i przyjęli od Boga dar Królestwa Bożego, gdzie nie będzie już ani zła, ani cierpienia.