środa, 19 września 2018

Wielu ludzi jest przekonanych, że Bóg ich nie kocha, ponieważ nie działa On zgodnie z ich oczekiwaniami.

Módlmy się o to, abyśmy uwierzyli, że Bóg nas kocha i czyni zawsze to, co jest dla nas najlepsze. Módlmy się o to, abyśmy odrzucili bezpodstawne, czy też nawet nierealistyczne oczekiwania wobec Boga i otworzyli nasze serca oraz nasze oczy, a poprzez przyjmowanie Jego działania oraz tego wszystkiego, co Bóg nam daje, ciągle doświadczali Jego miłości.

22 NIEDZIELA ZWYKŁA – ROK B (Mk 7,1-8.14-15.21-23 )

„Odpowiedział im: „Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: «Ten lud czci mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode mnie. Ale czci na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi»”

W Ewangeliach, podobnie jak w tej dzisiejszej, Jezus często krytykuje Faryzeuszy, dlatego też możemy odnieść wrażenie, że Faryzeusze byli złymi ludźmi. Co więcej możemy dojść do wniosku, że sami nie jesteśmy aż tacy źli, czy też tacy fałszywi, jak oni. Jeżeli przypadkiem dojdziemy do takiego wniosku to taka krytyka Faryzeuszy może stać się dla nas źródłem pocieszenia. Możemy nawet wysunąć wniosek, że wystarczy, abyśmy byli tacy, jacy jesteśmy, że nic nie musimy zmieniać w naszym życiu.

Jednak, kiedy czytamy Ewangelię musimy pamiętać, że została ona napisana dla chrześcijan. Jeżeli w Ewangeliach zawarta jest krytyka Faryzeuszy, to tylko, dlatego, że my także możemy popełnić podobne błędy, że my także możemy stać się ludźmi, którzy chwalą Boga, jedynie ustami, a których serca są bardzo daleko od Niego.

Aby czytanie Ewangelii miało sens, musimy czynić to w celu poznania tego, co Jezus chce mi osobiście ukazać, jakie chce mi dać wskazania tak, abym mógł realizować to w swoim życiu codziennym i przez to wzrastał w miłości, pogłębiał swoją jedność z Jezusem. Powinienem czytać Ewangelię nie w tym celu, aby utwierdzać się w obecnych przekonaniach, ale w tym celu, aby moje serce stopniowo przybliżał się do Boga.

Aby zrozumieć błąd, jaki popełniali Faryzeusze, musimy przypomnieć sobie to, kim oni byli. Czytaj dalej 22 NIEDZIELA ZWYKŁA – ROK B (Mk 7,1-8.14-15.21-23 )

sobota, 1 września 2018

„Podobnie też [jest] jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. 15 Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. „Mt25,14-15

Dzisiejsza Ewangelia przypomina nam prawdę o tym, że wszystkie nasze zdolności, nasze siły oraz możliwości są darem Boga, oraz prawdę o tym, że Bóg udzielił nam tych darów dla spełnienia pewnej misji. Konkretna misja każdego z nas jest odmienna, ale wszyscy jesteśmy wezwani do życia w miłości, czyli do tego, aby używać otrzymanych darów dla dobra innych ludzi.

Módlmy się o to, abyśmy używali wszystkich naszych zdolności, sił i możliwości zgodnie z intencją Dawcy, abyśmy mogli w ten sposób przygotować się na przyjęcie największego Daru, jakim jest sam Bóg.

poniedziałek, 27 sierpnia 2018

„Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo zamykacie królestwo niebieskie przed ludźmi. Wy sami nie wchodzicie i nie pozwalacie wejść tym, którzy do niego idą.” Mt 23,13.

Uczeni w Piśmie i faryzeusze nie mogli wejść do Królestwa Bożego, ponieważ nie uznawali własnych błędów oraz grzechów i usiłowali je ukryć przed sobą oraz innymi ludźmi, poprzez wywyższanie się, krytykowanie, czy też dyskryminowanie innych ludzi.

Módlmy się o to, abyśmy ufając miłosierdziu Bożemu mieli odwagę poznać i uznać nasze własne błędy i grzechy. Módlmy się także o to, abyśmy poprzez przyjęcie miłosiernej miłości Boga, zostali wyzwoleni z naszych zniewoleń, pogłębiali naszą więź z Jezusem i ciągle wzrastali w miłości.

21 Niedziela Zwykła rok-B  (J6,60-69)

„Duch daje życie; ciało na nic się nie przyda. Słowa, które Ja wam powiedziałem, są duchem i są życiem.” J6,63

Człowiek jest jednocześnie istotą cielesną oraz duchową. Ciało i dusza są tak ściśle zjednoczone, że można powiedzieć, iż ciało człowieka jest formą duszy. Przed grzechem pierworodnym piękno człowieka ukazywało piękno, stworzonej na podobieństwo Boga duszy. Wewnętrzna harmonia człowieka, jak również harmonia między ludźmi, oraz harmonia między ludźmi i naturą ukazywała harmonię, jaka istniała między duszą człowieka i Duchem Boga.

Grzech pierworodny zranił duszę człowieka, zniszczył Czytaj dalej 21 Niedziela Zwykła rok-B  (J6,60-69)