I NIEDZIELA  ADWENTU  (rok B)

Słowo Boże, które przed chwilą usłyszeliśmy, przypomina nam podstawową prawdę o tym, na czym polega nasze chrześcijańskie życie.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus porównuje swoich uczniów do sług, którzy od wybierającego się w podróż pana domu, otrzymali do wykonania pewne zadanie. Jezus, porównuje swoich uczniów także do odźwiernego, który został wezwany do nieustannego czuwania tak, aby mógł otworzyć drzwi panu domu w każdym, nawet najmniej oczekiwanym momencie.

Przed powrotem do Ojca Jezus nakazał swoim uczniom iść na cały świat i głosić ludziom to, co sam ich nauczył oraz czynić ich Jego uczniami, poprzez udzielanie im chrztu. Jednym słowem Apostołowie zostali posłani, aby rozszerzać Królestwo Boże.

Jest to zadanie każdego chrześcijanina. Aby wypełnić tą misję, nie koniecznie musimy opuszczać obecne miejsce zamieszkania, czy też głosić kazania. Wystarczy, że w miejscu, w którym żyjemy, sami będziemy realizować naukę Jezusa i swoim życiem ukazywać ludziom miłość Boga.

Przez spełnianie tej misji, mamy przygotować świat na ostateczne przyjście Jezusa, kiedy to w pełni zrealizuje On swoje Królestwo. Kiedy na końcu świata Jezu nadejdzie w swojej chwale i mocy, będzie to widoczne dla każdego bez wyjątku człowieka. Wtedy już nikt nie będzie w stanie ignorować Jezusa i nikt nie będzie w stanie uciec przed podjęciem decyzji o przyjęciu lub odrzuceniu Jezusa. Każdy będzie musiał dokonać tego wyboru, który będzie jego ostatecznym wyborem. Będzie to ostatnia szansa przyjęcia Jezusa, czyli ostatnia szansa przyjęcia daru życia wiecznego.

Jezus wzywa nas do nieustannego czuwania, ponieważ przed tym ostatecznym nadejściem w formie widzialnej, Jezus przychodzi do nas w sposób mniej zauważalny. Jezus przychodzi do nas przede wszystkim w swoim Słowie oraz w Sakramentach. Ale przychodzi także w naszych bliźnich, szczególnie w tych, którzy potrzebują naszej pomocy. Ludzie, którzy nie czuwają, mogą łatwo przeoczyć to przyjście i w konsekwencji mogą nie przyjąć Jezusa.

Przyjęcie Jezusa jest dla nas bardzo ważne, ponieważ życie z Jezusem jest najwspanialszym z możliwych sposobów życia na tej ziemi. Przyjęcie Jezusa jest także ważne, ponieważ tylko wtedy, kiedy przyjmiemy Jezusa i będziemy żyli w łączności z Jezusem, będziemy w stanie zrealizować misję, którą On nam zlecił.

Realizacja otrzymanej od Jezusa misji jest potrzebna dla zbawienia wielu osób, ponieważ ich zbawienie zależy od tego, jak wiernie spełnimy tą misję. Ale spełnienie tej misji jest także ważna dla naszego własnego zbawienia.

Nie oznacza to, że spełnienie tej misji jest warunkiem uzyskania zbawienia. Zbawienie jest darmowym darem Boga. Jest to tak cenny Dar, że nie jesteśmy w stanie kupić go za żadne pieniące, ani zdobyć go żadnym największym nawet wysiłkiem.

Żyjąc w łączności z Jezusem oraz realizując otrzymaną od Niego misję, przygotowujemy się na przyjęcie tego Daru, który Bóg Ojciec pragnie ofiarować wszystkim ludziom. Ten Dar Zbawienie to doskonała jedność z Jezusem, a w konsekwencji doskonała jedność z Trójjedynym Bogiem oraz jedność ze wszystkimi, zjednoczonymi z Bogiem ludźmi. To Zbawienie to życie w doskonałej miłości przez całą wieczność, to największe szczęście człowieka.

Módlmy się o to, abyśmy poprzez właściwe przeżywanie Adwentu, nauczyli się czuwać i przyjmować ciągle przychodzącego do nas Pana Jezusa tak, abyśmy poprzez życie w Jedności z Jezusem spełnili naszą misję, doprowadzili do Niego wielu ludzi i sami przygotowali się nas przyjęcie Daru Zbawienia.