Wielki Czwartek

Dzisiaj w sposób szczególny świętujemy pamiątkę ustanowienia przez Jezusa Chrystusa Najświętszego Sakramentu, podczas Ostatniej Wieczerzy. Jako dzisiejszą Ewangelię usłyszeliśmy fragment Ewangelii św. Jana, który opisuje tą Ostatnią Wieczerzę.

Pomimo tego, że św. Jan opisuje Ostatnią Wieczerzę znacznie bardziej szczegółowo niż inni Ewangeliści, nie wspomina jej centralnego momentu, jakim niewątpliwie było ustanowienie przez Jezusa Eucharystii. Zamiast opisać Jezusa dającego siebie uczniom pod postacią chleba i wina, Jan opisuje Jezusa myjącego uczniom nogi.

Aby zrozumieć, dlaczego Jan w ten właśnie sposób opisał Ostatnią Wieczerzę musimy uświadomić sobie fakt, że czasie, kiedy św. Jan pisał swoją Ewangelię sprawowanie pamiątki Jezusa poprzez ceremonię zwaną „łamaniem chleba” już przez prawie 70 lat było powszechnie praktykowane przez chrześcijan. Z pism św. Pawła możemy dowiedzieć się, że chrześcijanie dobrze wiedzieli, że ten sposób sprawowania pamiątki Jezusa, został nakazany przez Niego samego podczas Ostatniej Wieczerzy. Pomimo tego, chrześcijanie ciągle jeszcze nie rozumieli dobrze znaczenia tej liturgii.

Jan Ewangelista pominął dobrze znany moment „łamanie chleba”, i opisał mniej znany moment mycia nóg właśnie w celu pogłębienia zrozumienia znaczenia Eucharystii, oraz sensu Jej przyjmowania.

Jezus powiedział o sobie, że przyszedł na ten świat nie po to, aby mu służono, ale po to, aby służyć. Poprzez służbę człowiekowi Syn Boży dzielił się swoim życiem, oddawał siebie człowiekowi. Nie zaprzestał czynienia tego nawet wtedy, kiedy konsekwencją wydanie siebie człowiekowi była własna męka oraz krzyżowa śmierć. W ten sposób Jezus ukazał miłość Boga do człowieka, ukazał prawdę, że Bóg, który kocha człowieka, ofiarowuje człowiekowi samego siebie.

Umycie nóg uczniów podczas Ostatniej Wieczerzy było symbolicznym ukazaniem sensu życia oraz śmierci Jezusa. Poprzez opisanie tego momentu Ostatniej Wieczerzy Jan Ewangelista poucza chrześcijan, że w Eucharystii Jezus oddaje nam siebie samego tak samo, jak wydał się w ręce Żydów poprzez swoją służbę i w ten sposób ukazuje nam miłość Boga do każdego z nas.

Po zakończeniu tej symbolicznej czynności umywania nóg uczniom, Jezus zwraca się do nich słowami,

„Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi.”

Z tych słów możemy wywnioskować, że służba Jezusa jest nie tylko sposobem wyrażenia miłości Boga, ale także jest wezwaniem do tego, aby człowiek służył drugiemu człowiekowi i poprzez tą służbę ofiarował siebie Bogu, czyli aby odpowiedział swoją miłością na miłość Boga.

W ten sposób Jan Ewangelista poucza nas, że w Eucharystii Jezus nie tylko ofiarowuje nam Siebie Samego, ale także wzywa nas do tego, abyśmy my ofiarowali się Bogu, poprzez służbę innym ludziom w naszym życiu codziennym.

W rzeczywistości, przyjmowanie Ciała Jezusa pod postacią chleba będzie sensowne i owocne, czyli będzie pogłębiało naszą komunię z Jezusem, tylko wtedy, kiedy odpowiemy na to wezwanie Jezusa, czyli kiedy za przykładem naszego Pana będziemy starali się służyć innym ludziom.

Dziękując Jezusowi za to, że w Eucharystii ofiaruje nam siebie samego, módlmy się o to, aby nasze przyjmowanie Ciała Jezusa było naszym szczerym wyrazem miłości do Jezusa, aby było wyrazem naszego pragnienia zjednoczenia się z Jezusem.

Módlmy się także o to, abyśmy wzmocnieni tym Sakramentalnym Pokarmem, mogli w swoim życiu naśladować Jezusa, ukazywać Jego miłość innym ludziom i kroczyć ku pełnej jedności z Jezusem.