27 niedziela zwykła

Księga Rodzaju została napisana ponad 2500 lat temu. Sposób napisania tej księgi odzwierciedla myślenie ludzi tamtej epoki. Jednak celem tego tekstu nie jest ukazanie nam myślenie ludzi tamtej epoki, ale uniwersalnej prawy o Bogu oraz uniwersalnej prawdy o człowieku. Ta prawda uniwersalna to nauka, która jest prawdziwa dla ludzi wszystkich epok, jak również dla ludzi wszystkich kultur. Jest to prawda, którą każdy człowiek potrzebuje znać do tego, aby żyć w pełni po ludzku. Aby odczytać tą uniwersalną prawdę, nie możemy zatrzymywać się na literalnym znaczeniu tekstu, ale poprzez ten literalny sens musimy starać się dostrzec sens duchowy.

Fragment Księgi Rodzaju, który był przeczytany dzisiaj, jako pierwsze czytanie, mówi o tym, że Bóg stworzył kobietę z żebra mężczyzny, aby ona była dla niego pomocą. To jest sens literalny. Jednak duchowy sens tego opowiadania poucza nas o tym, że mężczyzna oraz kobieta zostali stworzeni przez Boga, jako osoby, które pomimo pewnych różnic, posiadają taką samą naturę, które posiadają taką samą godność.. Mężczyzna i kobieta zostali stworzeni w tym samym celu, a mianowicie, w celu życia w miłości, aby kochali oraz byli kochani.

Księgi Rodzaju poucza nas, że Bóg stworzył człowieka, ponieważ chciał podzielić się swoim życiem, swoim szczęściem, swoją miłością. Aby umożliwić realizację tego pragnienia Bóg stworzył człowieka, na swój obraz oraz swoje podobieństwo, czyli jako osobę, która podobnie jak Bóg jest zdolna do miłości. Właśnie ta zdolność do miłości, jest najważniejszą zdolnością człowieka. Tylko wtedy, kiedy człowiek żyje w miłości, żyje naprawdę po ludzku, jego życie jest godne człowieka.

Prawda o tym, że człowiek został stworzony w tym celu, aby żyć w miłości, jest nie tylko zapisana w Piśmie św., ale jest także zapisana w sercu każdego człowieka. Dlatego też każdy człowiek nawet bez czytania Pisma św. w jakimś stopniu wie, że żyje po to, aby kochać i być kochanym.

Ludzie wyrażają to pragnienie miłości na różne sposoby. To pragnienie można dostrzec w codziennym życiu ludzi, a także w twórczości człowieka, czyli w literaturze, w piosenkach, czy też w filmach. Na podstawie życia wielu ludzi, oraz na podstawie twórczości człowieka, możemy nie tylko stwierdzić, że człowiek pragnie miłości i ciągle jej poszukuje, ale także możemy stwierdzić bardzo smutny fakt, że większość ludzi wcale nie wie, czym jest miłość.

Na szczęście Bóg, który wpisał w serce człowieka pragnienie miłości, uczy nas także tego, jak możemy to pragnienie zrealizować. Można powiedzieć, że całe Pismo św. jest jakby podręcznikiem, który uczy sposobu życia, który prowadzi do doskonałej miłości. Ponieważ Jezus Chrystus żył całkowicie zgodnie z tą nauką stał się doskonałym przykładem takiego życia.

W przeczytany dzisiaj liście do Hebrajczyków jest napisane, że Jezus  „za wszystkich zaznał śmierci”, oraz „Przystało bowiem Temu, dla którego wszystko i przez którego wszystko, który wielu synów do chwały doprowadza, aby przewodnika ich zbawienia udoskonalił przez cierpienie” .

Znaczy to, że dla dobra tych, których kochał Jezus, poświęcił nie tylko swoje zdolności, swoją siłę, swój cały czas, ale także samo życie. W ten sposób pokazał, że człowiek, który naprawdę kocha, nie pragnie zysku dla siebie, ale pragnie dobra człowieka, którego kocha. Co więcej, człowiek ten jest gotowy poświęcić dla dobra kochanego człowieka wszystkie swoje siły, a nawet swoje życie.

Tylko taka miłość może zaspokoić pragnienie serca człowieka. Tylko człowiek, który kocha bezwarunkowo i bezinteresownie, czyli który kocha tak, jak kochał Jezus, może osiągnąć cel, dla którego został stworzony, może złączyć się z Bogiem oraz innymi osobami więzią, którą żadna siła nie jest w stanie zerwać, którą nie zerwie nawet śmierć.

Wielu ludzi uważa, że miłość, którą ukazał nam Jezus, jest zbyt trudna, lub wręcz niemożliwa dla zwykłego człowieka. Ponieważ ludzie ci, nie mają nadziei na osiągnięcie doskonałej miłości, każdą trudność, każde cierpienie, jakie spotkają na drodze miłości, uważają za potwierdzenie własnego przekonania i szybko rezygnują z tej miłości. Ten brak nadziei sprawia, że nie są w stanie być wierni miłości, a przez to nie są w stanie dojść do miłości doskonałej.

Aby być wiernym miłości, nawet wtedy, kiedy spotykamy różnorodne trudności, musimy pamiętać, że doskonała miłość nie jest owocem wysiłku człowieka, ale jest darem Boga. Co więcej jest darem, który Bóg pragnie dać każdemu człowiekowi. Ważne jest, aby być otwartym na działanie Boga, aby nigdy nie utracić nadziei na to, że nasza własna miłość naprawdę może stać się doskonała.

Przyjęcie daru miłości jest bardzo ważne, jednak dar ten wyda upragnione owoce, czyli będzie się rozwijać i stanie się doskonały, tylko wtedy, kiedy będziemy, używać go zgodnie z intencją Dawcy, czyli jeżeli będziemy naśladowali życie Jezusa w tym wymiarze, jaki obecnie jest dla nas możliwy.

Módlmy się o to, abyśmy ciągle coraz głębiej poznawali Jezusa, abyśmy uczyli się od Niego, czym jest miłość, którą pragniemy w głębi naszego serca. Módlmy się także o to, abyśmy przez wierne kroczenie za Jezusem coraz głębiej jednoczyli się z Nim, abyśmy ciągle byli wzmacniani Jego własną miłością.