piątek, 22 czerwca 2018

„Gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się, i nie kradną. „ Mt6,20

Skarbem, o którym mówi Jezus jest to, co uważamy za konieczne do tego, aby być szczęśliwymi.

Jeżeli człowiek uważa za swój skarb coś, co może być mu zabrane przez innego człowieka, wtedy ciągle będzie musiał pilnować tego skarbu, a inny człowiek będzie potencjalnym lub realnym wrogiem. Taki człowiek nigdy nie zazna prawdziwego pokoju, nie będzie w stanie kochać drugiego człowieka, nie będzie szczęśliwym.

Ponieważ Jezus, za swój skarb uważał miłość Boga, miał pewność, że żaden człowiek nie jest w stanie odebrać Mu tego skarbu. Nie musiał nikogo uważać za swojego wroga. Mógł kochać każdego bez wyjątku człowieka. Mógł kochać nawet na krzyżu, kiedy ludzie odbierali Mu życie.